آرش اقدم
تماس با من
پروفایل من
      استروبوسکوپی بیمارستان ابن سینا (گفتاردرمانی و استروبوسکوپی صادقیه)
هفت راه حل برای کمک به کودکی که لکنت می‌کند نویسنده: آرش اقدم - ۱۳٩٥/٦/٢۸

 

۱)      با کودک خودتان بدون عجله صحبت کنید، و به دفعات مکث کنید. بعد از اینکه صحبت فرزندتان تمام شد و قبل از اینکه خود شما شروع به حرف زدن کنید، چند ثانیه صبر کنید. اینکه گفتار خود شما، آهسته(با سرعت کم) و با آرامش باشد، بسیار تأثیرگذارتر از آن است که از گفتار او ایراد بگیرید یا توصیه یا نصیحتی در مورد نحوه حرف زدنش به او بگویید. و بهتر است که چنین جملاتی را به او نگویید: «یواش‌تر بگو»، «یه بار دیگه آرومتر بگو».

۲)      تعداد سوالاتی را که از فرزندتان می‌پرسید کمتر کنید. بچه‌ها وقتی فکرهای خودشان را بیان می‌کنند خیلی آزادانه‌تر و راحتتر از زمانی حرف می‌زنند که به سوالات یک بزرگتر جواب می‌دهند. بجای سوال کردن، نظر کوتاه خودتان را درباره آنچه فرزندتان گفته است بیان کنید. بدین ترتیب او می‌فهمد که شما حرفهایش را شنیده‌اید.

۳)      از ارتباط چهره‌ای و زبان بدن استفاده کنید تا به فرزندتان بفهمانید که به محتوای کلام او توجه دارید نه به نحوه حرف زدن او.

۴)      چند دقیقه از زمان معمول روزانه خودتان را به فرزندتان اختصاص دهید و توجه بی‌وقفه خودتان را نثار او کنید. در این چند دقیقه، به فرزندتان اجازه دهید تا او آنچه را می‌خواهد انجام دهد خودش انتخاب کند. اجازه دهید در این فعالیتها او شما را راهنمایی کند و خودش تصمیم بگیرد که حرف بزند یا نزند. اگر در این چند دقیقه زمان خاص حرف زدید، آهسته، آرام، راحت و با مکثهای فراوان صحبت کنید. این زمان آهسته و آرام برای کودکان خردسال سازنده اعتماد بنفس است و آنها متوجه می‌شوند که والدین از همراهی آنها لذت می‌برند. وقتیکه کودک بزرگتر می‌شود این زمان تبدیل به فرصتی می‌شود که کودک برای آنکه احساسات و تجربه‌های خودش را با یکی از والدین در میان بگذارد، احساس راحتی می‌کند.

۵)      کمک کنید تا همه اعضای خانواده یاد بگیرند تا برای صحبت کردن و گوش کردن، نوبت بگیرند. کودکان، بویژه آنهایی که لکنت می‌کنند، وقتی که کمتر حرفشان قطع می‌شود و شنونده‌ها توجه می‌کنند، راحتتر حرف می‌زنند.

۶)       شیوه تعامل خودتان را با کودکتان، مورد توجه قرار دهید. سعی کنید تا زمانهایی اینچنین را افزایش دهید که به فرزندتان می‌فهمانید که حرفهایش را می‌شنوید و او فرصت زیاد و کافی دارد تا صحبت کند. سعی کنید ایراد گرفتن، سریع حرف زدن، قطع کردن صحبت دیگری، و سوال کردن را کم کنید.

۷)      بهتر از همه، به او بفهمانید که او را همانطور که هست قبول دارید. قدرتمندترین نیرو حمایت شما از فرزندتان است، چه او لکنت کند یا نکند.

 

 

 

  نظرات ()
شش توصیه برای صحبت کردن با کسی که لکنت می‌کند نویسنده: آرش اقدم - ۱۳٩٥/٦/٢۸

 

لکنت ممکن است مشکل ساده‌ای به نظر برسد که با یک راهنمایی ساده بتوان آن را حل کرد، ولی برای بعضی آدمها ممکن است یک اختلال مزمن مادام‌العمر باشد. در اینجا روشهایی برای شما بعنوان شنونده می‌آوریم تا بتوانید به آنها کمک کنید 

 

۱ــ از تذکراتی مثل اینها خودداری کنید: «آهسته بگو»، «یک نفس بگیر»، یا «آرام باش». اینطور توصیه‌های ساده‌ای بسیار طاقت‌فرسا بوده و مفید نیستند.

۲ــ اجازه بدهید تا او از روی رفتار شما متوجه شود که شما به چیزی که او می‌گوید گوش می‌دهید نه به نحوه گفتن او.

۳ــ بطور کاملا عادی به چشمهای او نگاه کنید و با شکیبایی منتظر شوید تا او حرفش را تمام کند.

۴ــ ممکن است به ذهنتان برسد که جملات یا کلمات او را کامل کنید. سعی کنید هرگز این کار را انجام ندهید. سعی کنید در گفتار خودتان آرامش نسبی داشته باشید، البته تا جاییکه غیرعادی به نظر نرسد. این کار باعث می‌شود تا مکالمه بخوبی پیش برود.

۵ــ به خاطر داشته باشید کسانی که لکنت می‌کنند در حین گفتگوی تلفنی مشکل بیشتری برای کنترل گفتارشان دارند.

۶ــ بدون عجله صحبت کنید، البته تا جاییکه غیرعادی به نظر نرسد. این کار برای مکالمه خوب با هر کسی مفید است.

 

 

  نظرات ()
از تجربیات درمانگران لکنت نویسنده: آرش اقدم - ۱۳٩٥/٦/٢۸

 

پیچ و تاب و لرزشها و سایر ناهنجاریهای ناخوشایند که باعث پریشانی فرد لکنتی می‌گردند با بیان کلمه پایان می‌پذیرند و در اینجا فرد لکنتی یک خطای بزرگ در قضاوت خویش نسبت به این مسئله می‌نماید. به این مفهوم که رهایی خویش را مدیون تقلا و ناهنجاریهای مذکور می‌بیند مثلا فشردن پلکها بر هم را برای بیان کلمه ضروری می‌بیند.

چارلز ون‌رایپر

  نظرات ()
سرگذشت بنیانگذار رشته گفتاردرمانی نویسنده: آرش اقدم - ۱۳٩٥/٦/٢۸

 

این نوشتار درباره کسی است که مراحل رشد و شکوفایی خود را به عنوان یک انسان طی کرده و در نهایت به الگویی نقش‌پرداز تبدیل شده است. سرگذشت او به نوعی تاریخچه شکل‌گیری رشته گفتاردرمانی نیز به حساب می‌آید. هرچند در حال حاضر رشته گفتاردرمانی، مستقل از بنیان‌گذار خویش رشد و بالندگی بسیاری پیدا کرده و حوزه‌های تحت پوشش آن گسترش چشمگیری داشته است؛ و علاوه بر علم روانشناسی، زبانشناسی، نورولوژی، آناتومی و فیزیولوژی نیز در این رشته وارد شده‌اند بطوریکه درنهایت رشته گفتاردرمانی به هویتی مستقل دست یافته است.

پیشنهاد می‌کنم سرگذشت او را مطالعه کنید چرا که بسیار الهام بخش است.

چارلز ون رایپر (1905-1994) روانشناس و گفتاردرمانگر توانمندی بود که در حوزه آسیب‌شناسی گفتار و زبان بخاطر رویکردهای درمانی که برای درمان لکنت و تولید گفتار ابداع کرد، صاحب شهرتی جهانی شده است. همچنین کتاب کلاسیک «اصلاح گفتار: اصول و فنون[1]» که ایشان به رشته تالیف درآورده‌اند، ده بار تجدید چاپ شده و به هفت زبان و از جمله به بریل ترجمه شده است. این کتاب اولین کتاب از نوع خود (textbook) بود که در حوزه گفتاردرمانی منتشر شده است.

دکتر ون رایپر در ابتدا به تحصیل ادبیات زبان انگلیسی همت گماشت ولی بدلیل لکنت شدیدی که سالها گریبانگیر او بود رضایت چندانی بدست نیاورد و برای حل این مشکل در رشته روانشناسی بالینی در دانشگاه آیوا به تحصیل پرداخت و با مدرک دکترا در سال 1934 از آنجا فارغ‌التحصیل شد. پس از بازگشت به میشیگان در سال 1936 اولین کلینیک گفتار و شنوایی را در دانشگاه وسترن میشیگان دایر نمود و شروع به پژوهش و بررسی در زمینه ماهیت و درمان بیماریها و مشکلات گفتار، زبان و شنوایی نموده و نتایج پژوهشهای خود را در نشریات دانشگاه میشگان به چاپ رساند و بدینسان رشته گفتاردرمانی را بنیان گذاشت که بعدها به آسیب‌شناسی گفتار و زبان تغییر نام داد.

او تا سال 1967 اداره کلینیک را خودش بر عهده داشت. ولی پس از سکته قلبی در آن سال از اداره کلینیک کناره‌گیری نمود. پرفسور ون‌رایپر در سال 1976 پس از چهل سال خدمات آکادمیک در دانشگاه میشیگان، بازنشسته شد. در سال 1983 بمنظور احترام و گرامیداشت خدمات او، مسئولین دانشگاه، نام کلینیک را به کلینیک ون‌رایپر تغییر دادند.

سرانجام در 25 سپتامبر 1994 دکتر ون‌رایپر بدرود حیات گفت. او علاوه بر اینکه نویسنده توانایی بود استعداد خوبی در شعر داشت و شعرهای متعددی از او به یادگار مانده است. او در طول حیات خویش حدود 200 مقاله و کتاب در زمینه گفتاردرمانی به رشته تحریر در آورد.

در سن 84 سالگی بدلیل کهولت سن چند روزی در بستر بیماری بود و در مصاحبه‌ای گفت: «من از مرگ ترسی ندارم چرا  که پایان زندگی مفیدی خواهد بود».

در مجله انکور (Encore) مقاله‌ای درباره او با عنوان «چارلز ون‌رایپر: مصیبتش، موجب تحسینش شد»، در مقدمه چنین می‌نویسد:

در تاریخ هر دانشگاهی، شخصی وجود دارد که موجب شده تا نام آن دانشگاه بر روی نقشه‌ها نوشته شود و به آن دانشگاه هویت داده؛ یک نام‌آور که استانداردی از فضیلت است تا دیگران از او سرمشق بگیرند. چنین چهره افسانه‌ای برای دانشگاه میشیگان، چارلز ون رایپر بوده است.

 

 

چارلز ون‌رایپر:                                       

 «من تمام روزهای عمرم را لکنت کردم. به گمانم من یکی از لکنتی‌های غیرقابل درمان هستم. هر کسی شیطانی در درون خود دارد و شیطان من لکنت است. وقتیکه من لکنت را بعنوان یک مشکل پذیرفتم و یاد گرفتم که با آن کنار بیایم و اجتناب، پنهانکاری و تقلا نکنم، شیطان من تسلطش را بر من از دست داد.

 

من لکنتی بسیار شدیدی بودم و گیرهای طولانی داشتم که با کج‌شکلیهای صورت و پرشهای سر همراه بود و نه تنها موجب می‌شد که شنوندگان مرا طرد کنند بلکه حتی ارتباط برقرار کردن را هم برای من تقریبا غیرممکن کرده بود. یکبار وقتی از خانمی خواستگاری کردم جواب او این بود: «من اینقدر بدبخت نیستم.» نه تنها احساس بی‌پناهی بلکه احساس ناامیدی می‌کردم. حس می‌کردم برهنه در دنیایی پر از چاقوهای فلزی تیز و بران رها شده‌ام. به خودکشی هم فکر کردم و حتی یکبار آنرا امتحان کردم ولی حتی در این کار هم شکست خوردم.

 

اگر کسی برای من پیشگویی می‌کرد که زندگی شگفت‌انگیز و پرارزشی خواهم داشت به تلخی در روی او می‌خندیدم. ولی علیرغم لکنتم یا شاید حتی بخاطر آن، من چنین زندگی داشته‌ام. من می‌توانم برگردم  و با حس رضایت به زندگی خودم نگاه کنم. من شغلی بسیار عالی داشتم که کمک کرد تا پیشگام یک حرفه نو باشم. من با زنی دوست داشتنی ازدواج کردم و صاحب سه فرزند و نه نوه شدم که عشقی را به من دادند که تشنه آن بودم ولی هرگز انتظار رسیدن به آنرا نداشتم. پول زیادی بابت نوشتن کتابهایم بدست آوردم. در برنامه‌ها، فیلمها، تلویزیون و رادیو حضور یافتم؛ برای جمعیت زیادی سخنرانی کردم و نطق‌های زیادی در سراسر کشور و بسیاری کشورهای خارجی ارائه نمودم. هر آنچه را که می‌خواستم و حتی بیشتر داشته‌ام. اکنون در دوران پیری خرسندم.»



[1] Speech correction: principles and methods

  نظرات ()
مصاحبه درباره ادعای درمان قطعی لکنت نویسنده: آرش اقدم - ۱۳٩٤/٦/٢۱

http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=13940618000307

گفتار درمانگر در گفت‌وگو با فارس:
75 درصد مبتلایان خود به خود درمان می‌شوند/ابتلا 80 درصد کودکان بین 2 تا 4 سال به لکنت زبان
لکنت اختلال گفتاری است که 80 درصد کودکان بین 2 تا 4 سال به آن مبتلا می‌شوند با اینکه 75 درصد مبتلایان بهبودی خود به خودی پیدا می‌کنند اما این به معنای رها کردن کودکان به امید بهبودی نیست.
 

ادامه مطلب ...
  نظرات ()
کشف درمان قطعی لکنت؛ از ادعا تا واقعیت نویسنده: آرش اقدم - ۱۳٩٤/٦/٢۱
روزنامه شرق | شماره ۲۳۹۰ | ۱۳۹۴ یکشنبه ۱۵ شهریور | صفحه ۱ | «کشف درمان قطعی لکنت» از ادعا تا واقعیت
http://www.sharghdaily.ir/News/72718/%C2%AB%DA%A9%D8%B4%D9%81-%D8%AF%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%82%D8%B7%D8%B9%DB%8C-%D9%84%DA%A9%D9%86%D8%AA%C2%BB-%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%D8%AF%D8%B9%D8%A7-%D8%AA%D8%A7-%D9%88%D8%A7%D9%82%D8%B9%DB%8C%D8%AA-
 
۱۳۹۴ پنج شنبه ۱۹ شهریور
شماره ۲۳۹۰ - ۱۳۹۴ یکشنبه ۱۵ شهریور
  
«کشف درمان قطعی لکنت» از ادعا تا واقعیت
حمید کریمی*

ادامه مطلب ...
  نظرات ()
وقتی زبان میگیرد نویسنده: آرش اقدم - ۱۳٩۳/۱٠/۱

دوران کودکی زمانی برای تغییرات بسیار عظیم در جنبه‌های مختلف برقراری ارتباط (حسی، حرکتی، درکی، شناختی، اجتماعی- عاطفی) و بویژه در عملکرد گفتار و زبان است. با گریه زمان تولد، صداسازی آغاز می شود. این اولین بار است که نوزاد قادر به هماهنگ کردن تنفس و اندامهای گفتاری (حنجره، دهان و زبان) برای تولید صداها می‌باشد. همراه با رشد اندامهای گفتاری، نوزاد می‌آموزد که اندامهای گفتاری خود را دستکاری کند. در چند ماه اول زندگی نوزاد یاد می‌گیرد با تغییر در صداسازی، برای شادی، گرسنگی و درد، گریه‌های متفاوتی تولید کند.
از حدود 2-4 ماهگی طفل شروع به نوع خاصی از صداسازی می‌کند که در آن بیشتر از واکه ها استفاده می شود (منظور صداهای آ، او، ای، ـَ ، ـِ ، ـُ ، می‌باشد). در حدود 6 ماهگی با اضافه شدن سایر صداها، طفل قان و قون کردن را آغاز می‌کند. بتدریج طفل می‌آموزد با تغییر در زیر و بمی و شدت صدا، الگوهای آهنگین مختلفی را در صداسازیش تولید کند. بدین ترتیب در حدود اولین سال تولد، کودک کنترل مناسبی بر اندام های گفتار خود داشته و قادر به ایجاد تغییراتی در صداسازی متناسب با گفتار و ارتباط است.
از سوی دیگر نوزاد یک توانایی کلی برای شناسایی اطلاعات کلامی دارد. به این ترتیب خزانه واژگان درکی کودک بتدریج ایجاد شده و با بیان کلمات، خزانه واژگان درکی بیشتر از خزانه واژگان بیانی است. یعنی کودکی که می‌تواند هزار کلمه را بفهمد (خزانه واژگان درکی) می‌تواند پانصد کلمه را به زبان بیاورد (خزانه واژگان بیانی).


ادامه مطلب ...
  نظرات ()
معرفی نویسنده: آرش اقدم - ۱۳٩۸/۱٢/٢۸

 

مراجعین محترم جهت انجام استروبوسکوپی حنجره

و مشاوره و درمان لکنت، 

به این آدرس مراجعه فرمایند:

فلکه دوم صادقیه، نبش آیت ا... کاشانی، درمانگاه ابن سینا طبقه پنجم

تلفن تماس:

۴۷۹۰۸۵۵۵

۰۹۱۲۰۹۳۳۳۱۵ 

 

برای مشاهده صفحه استروبوسکوپی در

سایت رسمی بیمارستان ابن سینا اینجا کلیک کنید

  نظرات ()
معرفی کتاب نویسنده: آرش اقدم - ۱۳٩۳/۸/٢٦

نام کتاب: اصول و فنون مشاوره در درمان لکنت

گرداوری و تالیف: سعید متشکری - آرش یوسف اقدم

ناشر: پایگاه فرهنگ

این کتاب مجموعه ایست که به آشنایی بیشتر گفتاردرمانگران با کاربرد مشاوره و روانشناسی در درمان اختلالات گفتار و زبان بویِژه لکنت کمک میکند و روانشناسان نیز با مطالعه آن ارتباط معناداری با اختلالات گفتار و زبان و گفتاردرمانی برقرار می‌کنند.

آسیب شناسان گفتار و زبان چه بخواهند یا نخواهند درگیر رابطه مشاوره-گونه با کلیه مراجعان خود می شوند. بدیهی است دانستن گوشه ای از علم مشاوره برای هرکسی که وارد چنین رابطه ای می شود الزامی ست.

البته شایسته است بدلیل نقش تاثیرگذاری که مشاوره در کلیه روابط درمانی گفتاردرمانگران دارد بطور کلی کاربرد مشاوره و روانشناسی در آسیب شناسی گفتار و زبان مورد مطالعه قرار گیرد.با وجود این، بدلیل پیچیدگی ها و ابعاد برجسته و ملموس تر لکنت و نیز مشخصتر و عینی تربودن کاربرد مشاوره در آن،این کتاب به کاربرد مشاوره در لکنت اختصاص داده شده است.

این کتاب حاصل همکاری و زحمات چندساله آقای سعید متشکری -روانشناس- و آقای آرش اقدم-گفتاردرمانگر- میباشد.

 

  نظرات ()
لکنت نویسنده: آرش اقدم - ۱۳٩۳/۸/٢٦

لکنت سلیس بودن و روانی گفتار را به هم می ریزد. معمولا در دوران کودکی شروع می شود و گاهی تا پایان عمر ادامه می یابد.

دو نفر از هر پنج کودک زیر هفت سال سندرم لکنت رشدی را تجربه می کنند و ناروانی هایی فراتر از آنچه بتوان حکم به طبیعی بودن آن داد نشان می دهند.

 لکنت با مشکل در تولید صداهای گفتاری مشخص می شود که به آنها ناروانی هم گفته می شود و بیشتر آنها عبارتند از:

تکرار صداها یا کلمات،کشیده گفتن کلمات،بروز وقفه در حین گفتارکه شبیه قفل شدن دهان است،بروز حرکات اضافه در صورت و سایر قسمت های بدن.

لکنت در بسیاری موارد باعث بروز مشکلاتی در انجام فعالیت های روزمره می شود بعضی افراد فقط در موقعیت های خاصی مثل صحبت با تلفن یا صحبت در جمع مشکل دارند که باعث می شود فرد از روبرو شدن با افراد پرهیز کند.

درمان لکنت بیشتر به شیوه رفتاری است و آسیب شناس گفتار و زبان به کسانی که لکنت می کنند شیوه های کنترل میزان ناروانی ها را یاد می دهند.

لکنت اصولا پس از درمان اولیه عود می کند و پیگیری جلسات گفتاردرمانی تا مدتی لازم می باشد.

  نظرات ()
مراجعین گفتاردرمانی چه کسانی هستند؟ نویسنده: آرش اقدم - ۱۳٩۳/۸/٢٥

 

آسیب های گفتار متنوع هستند و افراد با مشکلات متنوعی به گفتاردرمانی مراجعه می‌کنند از قبیل:

  1. تاخیر در رشد گفتار و زبان که بیشترین مراجع را به خود اختصاص داده است و در این مورد، کودک به دلایل مختلفی با تاخیر در گفتار مواجه است
  2. زبان پریشی یا آفازی که بر اثر ضایعات مغزی ممکن است به وجود آید.
  3. گرفتگی صدا که مراجعینی هستند که به علت استفاده نادرست از حنجره خود باعث ایجاد صدمه به تارهای صوتی شده اند مثلا معلمان ، مداحان ، خوانندگان و ....
  4. لکنت، به تکرار یا کشش غیرعادی صداها در حین صحبت لکنت می گویند.
  5. کودکان با شکاف لب و کام
  6. اختلالات تولیدی که به بد تلفظ کردن گفته می شود.مثلا گفتن "تتاب" به جای "کتاب".
  7. اختلال در خواندن یا دیسلکسی که اصولا کودکانی هستند که بدلیل مشکلات خاص در یادگیری مهارتهای خواندن با وجود سلامت بینایی و شنوایی در خواندن و نوشتن مشکل دارند.
  8. اختلال در بلع، مشکل شایع میان سالخوردگان و افراد مبتلا به سکته است که بصورت طولانی شدن زمان خوردن یا باقی ماندن غذا در دهان و سرفه مکرر در حین خوردن میباشد.
  نظرات ()
گفتار درمانگر کیست؟ نویسنده: آرش اقدم - ۱۳٩۳/۸/٢٥

 

علم ارزیابی تشخیص و درمان هر نوع اختلال مربوط به گفتن و درک گفته‌های دیگران را گفتاردرمانی میگویند؛ براین اساس گفتاردرمانگر یا همان آسیب شناس گفتار، متخصصی است که زمینه ارتباطات انسانی و اختلالات آن مطالعه و کار می‌کند و کسی است که اختلالات گفتار،زبان و بلع را در کلیه سنین ارزیابی، مطالعه و آسیب مربوطه را درمان می‌کند که البته طول و نحوه درمان متفاوت است.

هرگونه ایراد در نحوه گفتار و یا درک گفتار دیگران موجب اختلال در برقراری ارتباط و روابط اجتماعی شخص می گردد که در نهایت ممکن است به ایجاد صدمات روحی و روانی منجر شود. پس در بیان ساده اگر متوجه شدید که نحوه بیان کلمات و صحبت کردن فرزند شما؛ توجه شنونده را به خود جلب یا محتوای کلام او دچار نابسامانی است، فرزندتان مشکوک به نوعی از اختلالات گفتاری می باشد.

 

 

  نظرات ()
مطالب اخیر معرفی بهداشت صوتی برای معلمین و مدرسین موارد کاربرد استروبوسکوپی استروبوسکوپی حنجره و یافته‌های آن هفت راه حل برای کمک به کودکی که لکنت می‌کند شش توصیه برای صحبت کردن با کسی که لکنت می‌کند از تجربیات درمانگران لکنت سرگذشت بنیانگذار رشته گفتاردرمانی انواع لکنت همه چیز درباره ندول تارهای صوتی
دوستان من ترانه زندگی گفتاردرمانی بیمارستان ابن سینا - طبقه پنجم درمانگاه ابن سینا آقای دکتر سعید متشکری - روانشناس شخصیت انتشارات محسنی لینک ثابت کتاب اصول و فنون مشاوره در درمان لکنت در نمایشگاه بین المللی کتاب مقاله وقتی زبان می‌گیرد را در نحریریه ایران سلامت جستجو کنید کتاب اصول و فنون مشاوره در درمان لکنت را در شبکه جامع کتاب گیسوم جستجو کنید کتاب اصول و فنون مشاوره در درمان لکنت در سایت دانشگاه شهید بهشتی اعضای انجمن گفتاردرمانی در سامانه انجمنهای علمی کشور انجمن علمی گفتاردرمانی ایران پرتال زیگور طراح قالب