آرش اقدم
تماس با من
پروفایل من
      استروبوسکوپی بیمارستان ابن سینا (گفتاردرمانی و استروبوسکوپی صادقیه)
شش توصیه برای صحبت کردن با کسی که لکنت می‌کند نویسنده: آرش اقدم - ۱۳٩٥/٦/٢۸

 

لکنت ممکن است مشکل ساده‌ای به نظر برسد که با یک راهنمایی ساده بتوان آن را حل کرد، ولی برای بعضی آدمها ممکن است یک اختلال مزمن مادام‌العمر باشد. در اینجا روشهایی برای شما بعنوان شنونده می‌آوریم تا بتوانید به آنها کمک کنید 

 

۱ــ از تذکراتی مثل اینها خودداری کنید: «آهسته بگو»، «یک نفس بگیر»، یا «آرام باش». اینطور توصیه‌های ساده‌ای بسیار طاقت‌فرسا بوده و مفید نیستند.

۲ــ اجازه بدهید تا او از روی رفتار شما متوجه شود که شما به چیزی که او می‌گوید گوش می‌دهید نه به نحوه گفتن او.

۳ــ بطور کاملا عادی به چشمهای او نگاه کنید و با شکیبایی منتظر شوید تا او حرفش را تمام کند.

۴ــ ممکن است به ذهنتان برسد که جملات یا کلمات او را کامل کنید. سعی کنید هرگز این کار را انجام ندهید. سعی کنید در گفتار خودتان آرامش نسبی داشته باشید، البته تا جاییکه غیرعادی به نظر نرسد. این کار باعث می‌شود تا مکالمه بخوبی پیش برود.

۵ــ به خاطر داشته باشید کسانی که لکنت می‌کنند در حین گفتگوی تلفنی مشکل بیشتری برای کنترل گفتارشان دارند.

۶ــ بدون عجله صحبت کنید، البته تا جاییکه غیرعادی به نظر نرسد. این کار برای مکالمه خوب با هر کسی مفید است.

 

 

  نظرات ()
از تجربیات درمانگران لکنت نویسنده: آرش اقدم - ۱۳٩٥/٦/٢۸

 

پیچ و تاب و لرزشها و سایر ناهنجاریهای ناخوشایند که باعث پریشانی فرد لکنتی می‌گردند با بیان کلمه پایان می‌پذیرند و در اینجا فرد لکنتی یک خطای بزرگ در قضاوت خویش نسبت به این مسئله می‌نماید. به این مفهوم که رهایی خویش را مدیون تقلا و ناهنجاریهای مذکور می‌بیند مثلا فشردن پلکها بر هم را برای بیان کلمه ضروری می‌بیند.

چارلز ون‌رایپر

  نظرات ()
سرگذشت بنیانگذار رشته گفتاردرمانی نویسنده: آرش اقدم - ۱۳٩٥/٦/٢۸

 

این نوشتار درباره کسی است که مراحل رشد و شکوفایی خود را به عنوان یک انسان طی کرده و در نهایت به الگویی نقش‌پرداز تبدیل شده است. سرگذشت او به نوعی تاریخچه شکل‌گیری رشته گفتاردرمانی نیز به حساب می‌آید. هرچند در حال حاضر رشته گفتاردرمانی، مستقل از بنیان‌گذار خویش رشد و بالندگی بسیاری پیدا کرده و حوزه‌های تحت پوشش آن گسترش چشمگیری داشته است؛ و علاوه بر علم روانشناسی، زبانشناسی، نورولوژی، آناتومی و فیزیولوژی نیز در این رشته وارد شده‌اند بطوریکه درنهایت رشته گفتاردرمانی به هویتی مستقل دست یافته است.

پیشنهاد می‌کنم سرگذشت او را مطالعه کنید چرا که بسیار الهام بخش است.

چارلز ون رایپر (1905-1994) روانشناس و گفتاردرمانگر توانمندی بود که در حوزه آسیب‌شناسی گفتار و زبان بخاطر رویکردهای درمانی که برای درمان لکنت و تولید گفتار ابداع کرد، صاحب شهرتی جهانی شده است. همچنین کتاب کلاسیک «اصلاح گفتار: اصول و فنون[1]» که ایشان به رشته تالیف درآورده‌اند، ده بار تجدید چاپ شده و به هفت زبان و از جمله به بریل ترجمه شده است. این کتاب اولین کتاب از نوع خود (textbook) بود که در حوزه گفتاردرمانی منتشر شده است.

دکتر ون رایپر در ابتدا به تحصیل ادبیات زبان انگلیسی همت گماشت ولی بدلیل لکنت شدیدی که سالها گریبانگیر او بود رضایت چندانی بدست نیاورد و برای حل این مشکل در رشته روانشناسی بالینی در دانشگاه آیوا به تحصیل پرداخت و با مدرک دکترا در سال 1934 از آنجا فارغ‌التحصیل شد. پس از بازگشت به میشیگان در سال 1936 اولین کلینیک گفتار و شنوایی را در دانشگاه وسترن میشیگان دایر نمود و شروع به پژوهش و بررسی در زمینه ماهیت و درمان بیماریها و مشکلات گفتار، زبان و شنوایی نموده و نتایج پژوهشهای خود را در نشریات دانشگاه میشگان به چاپ رساند و بدینسان رشته گفتاردرمانی را بنیان گذاشت که بعدها به آسیب‌شناسی گفتار و زبان تغییر نام داد.

او تا سال 1967 اداره کلینیک را خودش بر عهده داشت. ولی پس از سکته قلبی در آن سال از اداره کلینیک کناره‌گیری نمود. پرفسور ون‌رایپر در سال 1976 پس از چهل سال خدمات آکادمیک در دانشگاه میشیگان، بازنشسته شد. در سال 1983 بمنظور احترام و گرامیداشت خدمات او، مسئولین دانشگاه، نام کلینیک را به کلینیک ون‌رایپر تغییر دادند.

سرانجام در 25 سپتامبر 1994 دکتر ون‌رایپر بدرود حیات گفت. او علاوه بر اینکه نویسنده توانایی بود استعداد خوبی در شعر داشت و شعرهای متعددی از او به یادگار مانده است. او در طول حیات خویش حدود 200 مقاله و کتاب در زمینه گفتاردرمانی به رشته تحریر در آورد.

در سن 84 سالگی بدلیل کهولت سن چند روزی در بستر بیماری بود و در مصاحبه‌ای گفت: «من از مرگ ترسی ندارم چرا  که پایان زندگی مفیدی خواهد بود».

در مجله انکور (Encore) مقاله‌ای درباره او با عنوان «چارلز ون‌رایپر: مصیبتش، موجب تحسینش شد»، در مقدمه چنین می‌نویسد:

در تاریخ هر دانشگاهی، شخصی وجود دارد که موجب شده تا نام آن دانشگاه بر روی نقشه‌ها نوشته شود و به آن دانشگاه هویت داده؛ یک نام‌آور که استانداردی از فضیلت است تا دیگران از او سرمشق بگیرند. چنین چهره افسانه‌ای برای دانشگاه میشیگان، چارلز ون رایپر بوده است.

 

 

چارلز ون‌رایپر:                                       

 «من تمام روزهای عمرم را لکنت کردم. به گمانم من یکی از لکنتی‌های غیرقابل درمان هستم. هر کسی شیطانی در درون خود دارد و شیطان من لکنت است. وقتیکه من لکنت را بعنوان یک مشکل پذیرفتم و یاد گرفتم که با آن کنار بیایم و اجتناب، پنهانکاری و تقلا نکنم، شیطان من تسلطش را بر من از دست داد.

 

من لکنتی بسیار شدیدی بودم و گیرهای طولانی داشتم که با کج‌شکلیهای صورت و پرشهای سر همراه بود و نه تنها موجب می‌شد که شنوندگان مرا طرد کنند بلکه حتی ارتباط برقرار کردن را هم برای من تقریبا غیرممکن کرده بود. یکبار وقتی از خانمی خواستگاری کردم جواب او این بود: «من اینقدر بدبخت نیستم.» نه تنها احساس بی‌پناهی بلکه احساس ناامیدی می‌کردم. حس می‌کردم برهنه در دنیایی پر از چاقوهای فلزی تیز و بران رها شده‌ام. به خودکشی هم فکر کردم و حتی یکبار آنرا امتحان کردم ولی حتی در این کار هم شکست خوردم.

 

اگر کسی برای من پیشگویی می‌کرد که زندگی شگفت‌انگیز و پرارزشی خواهم داشت به تلخی در روی او می‌خندیدم. ولی علیرغم لکنتم یا شاید حتی بخاطر آن، من چنین زندگی داشته‌ام. من می‌توانم برگردم  و با حس رضایت به زندگی خودم نگاه کنم. من شغلی بسیار عالی داشتم که کمک کرد تا پیشگام یک حرفه نو باشم. من با زنی دوست داشتنی ازدواج کردم و صاحب سه فرزند و نه نوه شدم که عشقی را به من دادند که تشنه آن بودم ولی هرگز انتظار رسیدن به آنرا نداشتم. پول زیادی بابت نوشتن کتابهایم بدست آوردم. در برنامه‌ها، فیلمها، تلویزیون و رادیو حضور یافتم؛ برای جمعیت زیادی سخنرانی کردم و نطق‌های زیادی در سراسر کشور و بسیاری کشورهای خارجی ارائه نمودم. هر آنچه را که می‌خواستم و حتی بیشتر داشته‌ام. اکنون در دوران پیری خرسندم.»



[1] Speech correction: principles and methods

  نظرات ()
انواع لکنت نویسنده: آرش اقدم - ۱۳٩٥/٦/٢٧

 

انواع لکنت را می‌توان به طبقات زیر تقسیم کرد:

 

لکنت رشدی: سن معمول شروع آن ۲ تا ۵ سالگی و در برخی موارد شروع در سالهای مدرسه می‌باشد. علت آن بطور قطعی هنوز مشخص نشده است ولی شاید نوروفیزیولوژیک باشد (ناهنجاریهایی در نیمکره چپ مغز) که تحت تأثیر محیط و همچنین عوامل مربوط به طبیعت و سرشت فرد ممکن است بدتر شود. از ویژگیهای گفتاری آن تکرار کل کلمه، تکرار بخشی از کلمه، کشیده گویی و گیر می‌باشد که معمولاً ۳% هجاهای لکنت شده می‌باشد و رفتارهای ثانویه دیده می‌شود.

 

لکنت نورولوژیک: سن معمول شروع آن معمولاً بعد از دوران کودکی، متعاقب یک واقعه نورولوژیکی مانند: سکته، ضربه به سر، تومور، بیماریهای پردازشی، مسمومیت دارویی، دمانس دیالیزی، اختلال صرعی، یا تحریک تالامیک، بوجود می‌آید. ویژگیهای گفتاری آن عبارتست از عدم تفاوت در شدت لکنت در کلمات محتوایی و کلمات عملکردی، عدم محدودیت لکنت به هجای آغازین، فقدان رفتارهای ثانویه و تطابق کم در روخوانی پیوسته متن.

 

لکنت سایکوژنیک: سن معمول شروع آن بعد از دوران کودکی متعاقب حوادث تروماتیک روانی مانند استرس طولانی، تعارض فیزیولوژیکی، ضربه‌های روانی، تعارضات عاطفی یا برانگیختگی عاطفی که بنظر می‌رسد با تولید گفتار تداخل می‌کنند است. از ویژگیهای گفتاری آن این است که لکنت در هنگامی که فرد تحت شرایط هدایت گرانه صحبت می‌کند، ادامه داشته یا افزایش می‌یابد. ممکن است فرد رفتارهای تقلایی نامعمول داشته باشد.

 

  نظرات ()
همه چیز درباره ندول تارهای صوتی نویسنده: آرش اقدم - ۱۳٩٥/٦/۱٥


مرکز استروبوسکوپی بیمارستان ابن‌سینا

فلکه دوم صادقیه، نبش آیت ا... کاشانی، درمانگاه ابن سینا طبقه پنجم

تلفن تماس:   ۰۹۱۲۰۹۳۳۳۱۵

 

 

 

برای مشاهده صفحه استروبوسکوپی در سایت

بیمارستان ابن سینا اینجا کلیک کنید


ندولتارهای صوتی و گفتاردرمانی

 

با وجود اینکه معتقدم که ما وظیفه داریم طوری بنویسیم و طوری بگوییم که مردم راحت‌تر متوجه شوند، چون مردم حق دارند از حقایق مربوط به سلامتی خودشان اطلاع داشته باشند.

به هرصورت این مطلب را کمی کتابی‌تر و به اصطلاح علمی‌تر می‌نویسم تا دوستانی که علاقه دارند با اصطلاحات علمی مربوط به ندول تارهای صوتی بیشتر آشنا شوند.

بیماریها و اختلالات متعددی وجود دارند که حنجره را مبتلا می‌کنند ولی بدلیل شیوع زیاد ندول تارهای صوتی و به دلیل اینکه خوانندگان، مداحان و ذاکرین اهل بیت در کشور ما همواره در اثر پُرکاری صوتی، اکثرا دچار ندول تارهای صوتی می‌شوند در اینجا به ندول تارهای صوتی می‌پردازیم.

 

تعریف

التهاب مزمن لوکالیزه در فاصله 1/3 قدامی تارهای صوتی که خوش‌خیم بوده و معمولا بصورت دوطرفه اتفاق می‌افتد. این عارضه وابسته به شغل بوده و در افرادی مثل خوانندگان، مداحان و آموزگاران، شیوع بیشتری دارد هرچند ممکن است در سایر افراد نیز دیده شود.

 

نشانه‌ها

            Hoarseness : گرفتگی صدا

            Breathiness : نفس‌آلودگی صدا

            Harshness : خشونت صدا

            Scratchy voice : خش دار شدن صدا

            Phonation break : شکست یا وقفه در صداسازی

            Pitch break : شکست در زیر و بمی صدا

            دردناکی و سفتی پس از استفاده پرفشار صدا

            احساس وجود توده‌ای در گلو

            کاهش دامنه زیر و بمی صدا

            بدتر شدن صدا با استفاده از صدا

            کاهش بلندی صدا

            سرفه کردن و صاف کردن گلو

 

علت

مهمترین علت در ایجاد آسیب‌های حنجره و تارهای صوتی، رفتارهای صوتی پرخطری است که با اصطلاح  vocal abuse  و vocal misuse از آنها اسم برده می‌شود. تفاوت دو گروه این است که در اولی فرد تا حدودی می‌داند که رفتارهای مذکور ممکن است به صدا و حنجره او آسیب برسانند ولی در گروه دوم، فرد از اینکه مثلا بی‌اعتنایی او نسبت به ریفلاکس ممکن است موجب بروز مشکلی در حنجره شود ناآگاه است.

 

سیر بیماری

رفتارهای صوتی پرخطر موجب عدم تعادل عضلانی در حنجره شده و در نتیجه تنش عضلانی و به تبع آن فشار زیر حنجره‌ای افزایش می‌یابند. این فرایند موجب تراکم فشار بسیار زیادی در قسمت میانی تارهای صوتی شده و در نتیجه پدیده ترومای صوتی (phonotrauma) اتفاق می‌افتد. در نتیجه، التهاب لوکالیزه و ضخامت بافتی در لبه تارهای صوتی پدید می‌آید که بصورت ندول تارهای صوتی تظاهر می‌کند.

 

تصویر بالینی

ندول‌ها با ممانعت از تماس مناسب تارهای صوتی در حین صداسازی، به صدا آسیب می‌رساند. گرفتگی صدا نتیجه بی‌نظمی در تماس تارهای صوتی و بی‌نظمی در ارتعاش است. گرفتگی صدا با ادامه استفاده از صدا، یا بواسطه سرماخوردگی یا گلودرد، بدتر و با استراحت صوتی بهتر می‌شود. صدا کیفیت نامطلوبی دارد و شخص بطور مکرر احساس می‌کند باید گلویش را پاک کند زیرا جسمی خارجی را بر روی تارهای صوتی حس می‌کند.

 

تشخیص

بهترین روش تشخیص، عکسبرداری از حنجره به روش استروبوسکوپی (Stroboscopy) است. در این روش، تصویربرداری از حنجره بصورت غیرتهاجمی و با نور غیر رادیواکتیو و بدون نیاز به بیهوشی انجام می‌شود و در نتیجه علاوه بر مشاهده شکل، رنگ و سایز حنجره و تارهای صوتی، نحوه حرکت تارهای صوتی و سایر قسمتهای حنجره ثبت و ضبط می‌شود. بدین ترتیب فیلمی دقیق از حرکت تارهای صوتی بدست می‌آید که این خود، مزیت بسیار بزرگی است که در شرایط بیهوشی امکانپذیر نیست.

 

درمان

شامل روشهای گفتاردرمانی است که برای بهبودی کامل، همراه دارو درمانی می‌باید استفاده شوند در غیر اینصورت عود ندولها، امری اجتناب ناپذیر است. این روال درمان کاملا برعکس درمان پولیپهای حنجره می‌باشد که در پولیپ اولین درمان جراحی است ولی در درمان ندول اولین درمان گفتاردرمانی و صوت درمانی است.

اصلاح حرکات تارهای صوتی مجموعه برنامه‌هایی است که آسیب‌شناس گفتار با هدف دستیابی به فعالیت حرکتی سالم و ایمن حنجره، برای هر بیمار بطور جداگانه طرح‌ریزی می‌کند. آسیب‌شناس گفتار با استفاده از تجهیزات تخصصی آنالیز صدا، به بیمار کمک می‌کند تا کنترل صحیح‌تری بر روی سیستم صداسازی خود داشته باشد.

استراحت صوتی معمولا در گرفتگیهای صدا، توصیه می‌شود و ممکن است کیفیت صدای بیمار تاحدودی بهتر شده و حتی ندولها کوچک شوند (shrink) ولی ندولها کاملا از بین نمی‌روند.

استراحت صوتی، التهاب همراه با ترومای صوتی را تخفیف می‌دهد و صدای پایه را برمی‌گرداند ولی با اولین استفاده نسبتا جدی از صدا، گرفتگی صدا عود می‌کند. در حالیکه بهبودی از طریق گفتاردرمانی و صوت درمان (voice therapy) امکانپذیر است.

 

امیدوارم این مطلب مفید فایده باشد. از خوانندگان محترم این مطلب تقاضا دارم نظرات خودشان را برای بنده ارسال فرمایند.

  نظرات ()
بازنگری کتاب نویسنده: آرش اقدم - ۱۳٩٥/٢/۱

روز ۲۹ فروردین فرصتی دست داد تا به همراه دوست گرانقدرم جناب آقای سعید متشکری که روانشناس شخصیت هستند که در خدمت استاد بزرگوار پرفسور حسن عشایری حاضر شویم و در مورد کتاب:

«اصول و فنون مشاوره در درمان لکنت» بازنگری و همفکری کنیم.

امید آنکه ماحصل این کوششها برای ارتقا رشته گفتاردرمانی

و برای کمک به افرادی که لکنت می‌کنند

و برای خانواده‌هایشان مفید فایده واقع شود.

  نظرات ()
مصاحبه درباره ادعای درمان قطعی لکنت نویسنده: آرش اقدم - ۱۳٩٤/٦/٢۱

http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=13940618000307

گفتار درمانگر در گفت‌وگو با فارس:
75 درصد مبتلایان خود به خود درمان می‌شوند/ابتلا 80 درصد کودکان بین 2 تا 4 سال به لکنت زبان
لکنت اختلال گفتاری است که 80 درصد کودکان بین 2 تا 4 سال به آن مبتلا می‌شوند با اینکه 75 درصد مبتلایان بهبودی خود به خودی پیدا می‌کنند اما این به معنای رها کردن کودکان به امید بهبودی نیست.
 

ادامه مطلب ...
  نظرات ()
کشف درمان قطعی لکنت؛ از ادعا تا واقعیت نویسنده: آرش اقدم - ۱۳٩٤/٦/٢۱
روزنامه شرق | شماره ۲۳۹۰ | ۱۳۹۴ یکشنبه ۱۵ شهریور | صفحه ۱ | «کشف درمان قطعی لکنت» از ادعا تا واقعیت
http://www.sharghdaily.ir/News/72718/%C2%AB%DA%A9%D8%B4%D9%81-%D8%AF%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%82%D8%B7%D8%B9%DB%8C-%D9%84%DA%A9%D9%86%D8%AA%C2%BB-%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%D8%AF%D8%B9%D8%A7-%D8%AA%D8%A7-%D9%88%D8%A7%D9%82%D8%B9%DB%8C%D8%AA-
 
۱۳۹۴ پنج شنبه ۱۹ شهریور
شماره ۲۳۹۰ - ۱۳۹۴ یکشنبه ۱۵ شهریور
  
«کشف درمان قطعی لکنت» از ادعا تا واقعیت
حمید کریمی*

ادامه مطلب ...
  نظرات ()
مطالب قدیمی تر » « مطالب جدیدتر
مطالب اخیر معرفی علت ها و عوامل موثر بر سرطان حنجره ضایعات پیش سرطانی حنجره سرطان حنجره بهداشت صوتی برای معلمین و مدرسین موارد کاربرد استروبوسکوپی استروبوسکوپی حنجره و یافته‌های آن هفت راه حل برای کمک به کودکی که لکنت می‌کند شش توصیه برای صحبت کردن با کسی که لکنت می‌کند از تجربیات درمانگران لکنت
دوستان من ترانه زندگی گفتاردرمانی بیمارستان ابن سینا - طبقه پنجم درمانگاه ابن سینا آقای دکتر سعید متشکری - روانشناس شخصیت انتشارات محسنی لینک ثابت کتاب اصول و فنون مشاوره در درمان لکنت در نمایشگاه بین المللی کتاب مقاله وقتی زبان می‌گیرد را در نحریریه ایران سلامت جستجو کنید کتاب اصول و فنون مشاوره در درمان لکنت را در شبکه جامع کتاب گیسوم جستجو کنید کتاب اصول و فنون مشاوره در درمان لکنت در سایت دانشگاه شهید بهشتی اعضای انجمن گفتاردرمانی در سامانه انجمنهای علمی کشور انجمن علمی گفتاردرمانی ایران پرتال زیگور طراح قالب